فتنه سهمگین سال 88 را که بدون تردید می‌توان از آن به عنوان شورش علیه جمهوریت یاد کرد، شاید بتوان یکی از گردنه‌های صعب و سنگین در مسیر حرکت انقلاب دانست که در آن برخی نیروهای دیروز انقلاب خواسته یا ناخواسته قدم در راهی گذاشتند که نتیجه محتوم آن رویارویی با افکار و اندیشه‌های بنیانگذار انقلاب اسلامی بود.  اکنون که دو سال از آن حادثه فرصت سوز ولی عبرت آموز می‌گذرد و غبارها از چهره فتنه به کناری رفته و بسیاری از حقایق عیان شده است، بهتر می‌توان زوایای پنهان آن را مورد واکاوی قرار داد.  آن بخش از جریاناتی که آگاهانه به معارضه و مخاصمه با روند جمهوری خواهی ملت برخاستند و به بهانه‌هایی که هرگز واقعیت نداشت، در خدمت اهداف دشمن قرار گرفتند، اکنون به حکم قانون دوران محکومیت خود را سپری می‌کنند و برخی دیگر نیز فراری و در خدمت بنگاه‌های سخن‌پراکنی بیگانه علیه نظام جمهوری اسلامی قرار گرفته‌اند که صد البته تکلیف این طیف روشن است و نحوه مواجهه با آنها نیز روشن‌تر.

پنجم:

بخش دیگر خواصی که در فتنه 88 ساکت ماندند، کسانی بودند که به نوعی گرفتار رودربایستی بودند. برخی از سران فتنه که در20 سال اخیر مناصب مهمی در اختیار داشتند و دستشان برای اعطای کمک‌های مالی به افراد و گروه‌ها باز بود، طیف وسیعی از خواص را «نمک‌گیر» کرده بودند. بسیاری از این خواص به دلیل اینکه خود نیت صادقانه داشتند، در روز حادثه فرض‌های خوشبینانه به‌صورت یک حجاب در برابر آنان قرار گرفت و مانع از آن شد که عمق خیانت فتنه‌گران را ببینند و در مقابل آن موضع بگیرند. البته بخش دیگری از خواص بودند که خود را عقل کل می‌پنداشتند و معتقد بودند که انقلاب باید براساس فهم و چارجوب‌های ذهنی آنها اداره شود. از این رو هرجا که ناهمخوانی و ناهمگونی در فهم تفکرات مشاهده می‌کردند، انتظار داشتند به آنها رجوع و از نظرات آنان تبعیت شود.

اینان ولایت فقیه را تاجایی قبول داشتند و از آن دم می‌زدند که همراه با دیدگاه‌های آنها باشد. از این رو در فتنه 88 آنها چون مواضعی مغایر با دیدگاه‌های رهبری داشتند، ایشان را تنها گذاشتند و عملاً با سکوت خود به اردگاه فتنه خزیدند.
اکنون که فتنه سال 88 با همه تلخی‌های آن سپری شده و به تعبیر رهبر معظم انقلاب، فتنه‌های پیچیده تری در پیش است، این حادثه می‌تواند به عنوان یک نکته عبرت آموز و چراغ راه آینده، راهگشای مشکلات و حوادث بعدی باشد. این یک فرصت تاریخی برای خواصی است که سال 88 امتحان خوبی پس ندادند. فتنه‌ای که اکنون زمزمه‌های شکل‌گیری آن آغاز شده، توسط جریان انحرافی از دل اصولگرایی نشات گرفته و به نظر می‌رسد، این فتنه از فتنه 88 به مراتب خطرناک‌تر است. بنابراین در مواجهه با این فتنه دیگر سکوت جایز نیست و آن دسته از خواصی که بخواهند به هر دلیل و بهانه‌ای باز هم سکوت پیشه کنند، آینده تاریکی را برای خود ترسیم خواهند ساخت. چراکه راه انقلاب روشن و مسیر آرمان‌های امام و رهبری هموار. بنابراین هر کسی خارج از این راه و مسیر حرکت کند، به بیراهه رفته و از قطار پرشتاب انقلاب پیاده خواهد شد. تاریخ نمونه‌های فراوانی از این عبرت‌ها دارد، مبادا خواص از قافله انقلاب باز بمانند.